Neurowetenschappen

De neurowetenschappen bestuderen alle aspecten van het zenuwstelsel, waaronder bewegingsstoornissen. Bewegingsstoornissen zijn aandoeningen, waarbij de automatische besturing van het lichaam verstoord is geraakt. Dit kan zowel de levenskwaliteit als de zelfstandigheid van de patiënt ernstig beïnvloeden.

Blefarospasme

Blefarospasme is een aandoening, die gekenmerkt wordt door herhaalde en onvrijwillige spiertrekkingen in de oogleden. Het kan zowel gaan om versneld knipperen als om de totale onmogelijkheid de oogleden te openen, waardoor patiënten hun dagelijkse activiteiten niet meer kunnen uitoefenen. Ontdek meer over deze aandoening, de diagnose en de verschillende beschikbare behandelingen.

Cervicale dystonie

Cervicale dystonie wordt ook wel spasmodische torticollis genoemd. Deze aandoening uit zich in een continue of onderbroken samentrekking van de nekspieren en soms ook de schouderspieren. Dit kan een abnormale stand van het hoofd tot gevolg hebben. Deze neurologische bewegingsstoornis ontstaat geleidelijk. Het kan gepaard gaan met schudden en knikken (tremoren) van het hoofd, pijn ter hoogte van de nek, alsook het optrekken van de schouder. Een groot deel van de patiënten met cervicale dystonie kan de abnormale houding voor een korte tijd corrigeren door hun hoofd of nek aan te raken. Dit wordt ook wel een ‘Sensory trick’ genoemd. Ontdek meer over deze aandoening, de diagnose en de verschillende behandelingen.

Hemifaciale spasmen

Hemifaciale spasmen zijn onwillekeurige spiertrekkingen aan één kant van het aangezicht. Deze chronische controle stoornis kan op termijn blijvend worden en een zware visuele en sociale beperking vormen. Ontdek meer over deze aandoening, de diagnose en de verschillende beschikbare behandelingen.

Hyperhidrosis

Hyperhidrosis, of hypertranspiratie, verwijst naar een overproductie van transpiratievocht. Het gaat dan om veel meer transpiratie dan nodig is voor de warmteregulatie van het lichaam. De gebieden die het vaakst getroffen worden door deze stoornis zijn de oksels, de handen, de voeten en het gezicht. Desalniettemin kan de aandoening het hele lichaamsoppervlak treffen. Ontdek meer over deze aandoening, de diagnose en de verschillende beschikbare behandelingen.

Spasticiteit

Spasticiteit kan optreden bij verschillende aandoeningen van de hersenen (cerebraal) of van het ruggenmerg (spinaal). Onder andere na een beroerte of hersentrauma en bij multipele sclerose of hersenverlamming (cerebrale parese). Geschat wordt dat 20 tot 40% van de patiënten met een beroerte en 75% van de patiënten met lichamelijke beperkingen na hersentrauma uiteindelijk spasticiteit ontwikkelt. Spasticiteit wil zeggen dat er sprake is van een verhoogde spierspanning en soms ook van onwillekeurige bewegingen van de spieren. Zowel in rust als tijdens activiteit kan dit zeer hinderlijk zijn. Daarnaast kunnen patiënten op den duur last hebben van pijn, spierzwakte of spierstijfheid. Ontdek meer over deze aandoening, de diagnose en de verschillende beschikbare behandelingen.